Een schijf opnemen?
Over een tijds-spanne van vele maanden: het uitkiezen, afwegen, bedenkingen uitwisselen, gedachten herdenken, af en toe een inval, min of meer gelukkig-afvragen,herschatten en vergelijken, her-en herspelen en herluisterend met immer stijgende spanning. Evenwicht betrachten tussen de soms te matte kleuren van teveel gespeelde melodieën en de frisheid, soms bedrieglijke bekoring van nieuwe stukken. Dat alles op een duurzame, door-proefde,zo eigen mogelijke wijze
en met pogen tot inzicht voor een oorspronkelijke betekenis.
Kortom, een menselijke weg door al die ontelbare flonkeringen, hergebrond eigen water in de donkere wijn van
de grote smeltkroes die Zuid-Amerika is, eigen druivenpersels in die heldere verre waters. Maar zuiverheid herkent
ge overal, de zon zal nooit twee keer hetzelfde schijnsel spreiden, alle
schakeringen blijken de aandachtige mens eigen.
De onoverzichtelijke eeuwige wirwar van afspringende en dan toch weeral bevestigde afspraken tussen muzikanten, behulpzame vrienden, vrije dagen voor repetities, fotografie, ontwerp en nog zoveel bijkomende dingen. En dan de uiteindelijke spannende uren van het vastleggen van de muziek zelf; daarna de kleurbepaling, de geluidsverhoudingen die men dan het <mixen> noemt.
We strooien bloemen van dank naar enige wel afgebakende gestalten in de uitgestrekte Pampa van dit muzikaal avontuur.
Manu Veracx bijvoorbeeld, gezeten als aan een oase van rust en overzicht.
Tussen de randen van het woud vloeit de schaduw van Yupanqui over in de
gestalte van een andere Yerbatero; Wannes Van de Velde die zijn aandachtig
overschouwen in zo treffende woorden gieten willen kon.
En in de verre bergen - Myrddin, een goed verdoken onmetelijke ader van
zuiver muzikaal goud - Alejandro Strange, alom tegenwoordige caballero.
welwillende gids in dit betoverende muzieklandschap.
Sven: bedachtzaam beelden vastleggen, de goedwillendheid van
Lieve Verschraegen: een glimp in de schatkamer van voorbije tijden, de
hulp van Louisa Martins, de bijstand van onze oude spitsbroeder Peter
Flynn, de onbaatzuchtige aanwezigheid van Waso en bovenal Job Zomer genesteld
op de troon van zijn alom vermaarde 'Herberg van Hoop & Vertrouwen'.
Onszelven vergeten ware een door-zichtige daad van hovaardij; Wilma Thalen
aan de viool, Karia Verlie, piano. Gwen Cresens, accordeon en stuwende
kracht achter de Piazzolla stukken; Stephanie Adriaansen aan de cello,
en de ons reeds vertrouwde figuren van Stefan Wellens, altviool en Arne
van Dongen, contrabas in het door Myrddin prachtig herwerkte "Se
equivocó la paloma". Tenslotte de eigenlijke groep met onze
jeugdig-oude strijdmakker Rinus Raaijmakers aan de bas, Myrddin aan de
drums, en dan wij, Jopie met haar stem meer en meer innerlijke wegen aftastende,
de eindeloze dwarreling naar het eigene. Zoals ik, een veertje in de oneindigheid,
geen aanwijsbaar doel maar altijd op weg.
Koen De Cauter