Wat betekent het voor u een CD te maken?
Jopie:Een tijdsopname van waar je mee bezig bent, iets tastbaars dat anders is vervlogen.
-Verandert uw muziek veel?
Jopie:In stijl niet veel, ik
probeer wél te verdiepen maar dat valt niet altijd mee! Ik biijf
wel terugvallen op Argentijnse, Venezolaanse,Cubaanse en Franse nummers.Ik
wil mij ook niet vastleggen op één muziekstijl. Elk van
deze stijlen roept bij mij andere gevoelens op die ik allemaal wil uitdragen.
Verder heb ik sedert een jaar een nieuw instrument, een enkelpedaals harp,
die mij harmonisch veel meer mogelijkheden biedt dan mijn Paraguayaanse
harp. Ookde bezetting nu is anders, vrijer, minder traditioneel. Vind
ik eigenlijk beter want mijn streven is niet om deze verschillende muzieksoorten
zo stijleigen mogelijk te brengen. Tenslotte ben ik geen Argentijnse of
wat dan ook van Latijns-Amerika, dus deze muziek is voor mij meer een
inspiratiebron;
ik interpreteer op mijn manier de liederen die mij "betoveren".
- En Frans? is dit dichterbij?
Jopie:In
zekere zin wel. Ik ken Franse muziek van kinds af aan, zeg maar Edith
Piaf op de radio. Ik sprak ook veel eerder Frans dan Spaans. De Franse
taal heeft me altijd betoverd,zo fijn en zo vlot. En een nummer als "La
Bohême " bijvoorbeeld heb ik altijd al willen zingen, nog voor
ik zong. Maar eigenlijk is dat flauwekul, want zingen heb ik altijd al
gedaan. Bij ons thuis werd er al veel en graag gezongen :in twee- of driestemmig
met zussen en broer. vader, ooms, tantes enz. "la Bohème"
ken ik gewoon van de radio en "le Ballet des Coeurs" hadden
we op een LP staan herinner ik me, van Edith Piaf. Als kind vond ik haar
indrukwekkend.
- En de strijkers?
Jopie:Was
Koens idee. We hebben "Volver" eens geprobeerd op de muziekschool
in Dongen, met
cello en altviool, en ik vond 't geweldig! Het gevoel dat uw stem met
de strijkers versmelt, heerlijk.
Ik heb dat nog nooit zo sterk gevoeld. Trouwens, een spannend arrangement
van Koen. Voor "Alfonsina y el mar" is het arrangement geschreven
door Myrddin De Cauter.De eerste keer dat ik het hoorde kreeg ik tranen
in mijn ogen, zo mooi vond ik het. Bedankt Myrddin, voor zoveel schoonheid!
- Wat trekt u zo aan in Argentijnse, Venezolaanse
en Cubaanse muziek?
Jopie: Venezuela: vooral
de rythmische kant; twee tegen drie bijvoorbeeld, dat heeft iets opwindends.
Er is veel zwarte invloed, meer dan Paraguay of Mexico en er is natuurlijk
een grote harptraditie tot heden ten dage. Saisa ken ik al
vrij lang, houd ik geweldig van, maar dan meer om op te bewegen. Het Cuba
van Cuarteto Patria was voor mij wel een openbaring, zoals gelukkig voor
velen nu.
- En Argentinië?
Jopie: Ken ik al lang, door
Juan Reinier da Montagne, waar wij een tijdje bij gewoond hebben, Pieter
(mijn man) en ik, om instrumenten te leren bouwen. Hij kende Eduardo Falü,
die ik later persoonlijk heb ontmoet: pure benadering vol liefde voor
muziek en poëzie. En dan natuurlijk Atahualpa Yupanqui, heb ik ook
live meegemaakt, geweldige persoonlijkheid. En tenslotte Jorge Cafrune.
lees verder....