Ik geloof dat ik voor de eerste
keer bij Jopie thuis kwam in '83.
Zoals men zegt, het klikte meteen.
Het werd een heerlijke muziekavond,
de eerste van een ontelbare reeks
waarvan wij hopen dat ze nog lang
of eeuwig moge duren.
Van de ene noot komt de andere
en alras hadden wij een min of meer
regelmatige bende waarmee we
op den duur zelfs een LP hebben
opgenomen.
Door de jaren heen was er feitelijk
een merkwaardige standvastigheid,
zowel in muzikanten als repertoire,
de vaste kern van het programma:
latijns-amerikaanse stukken met
een originele instrumentatie:
guitaar, cuatro enharp, een heuse
contrabas en de sopraansax en de
zigeunerjazz-gitaar van mij.
De voornaamste kleur is en blijft
natuurlijk de unieke stem van Jopie
Jonkers.
We begeven ons ook regelmatig in
de franse chanson en doen voor de
lol soms wel eens een uitstap in het
jazz- en vaudevillerepertoire.Aangezien het
plezierige,aangename en kreatlef-muzikale gevoel maar niet wil
verminderen en wij waarschijnlijk
(en hopelijk) tot een goed stuk in de XXIe eeuw zullen blijven optreden
groeide het CD verlangen sterker
en sterker in ieder van ons.
Tot wij in de welvarendegestalte
van de heer (intussen onze dierbare
vriend geworden) Job Zomer, een
oude werkmakker van mijn vroegere
Waso opnamen voor Munich Records,
de ideale, 't is te zeggen, stuwende
en toch zachte, energieke maar steeds
vriendelijke, aangename maar
vastberaden figuur mochten
verwelkomen, een producer die het
muzikale steeds met een financieel
inzicht wist te koppelen, kortom de
messias in ons steeds vuriger
opnameverlangen, de langverwachte
In onze onstuitbare schijfvastleg-
scheppingsdrift, in één woord: dank,
Job, voor deze heerlijke onbezorgde
welgevulde verzorgdheid waarmede
gij deze CD ons hielp verwezenlijken.
Koen de Cauter